PIERWSZE DZIESIĘCIOLECIE MIĘDZYWOJENNE (1919-1929)

Profesjonal Po zakończeniu I wojny światowej Anglia przeżywała kryzys ekonomiczny. Był on słabszy niż w wielu innych krajach, tym bardziej że znaczną część kosztów wojennych przerzuciła Anglia na swoje posiadłości zamorskie. Imperium kolonialne ułatwiło również przejście od gospodarki wojennej do po-kojowej. Mimo to Anglia w dotkliwy sposób odczuwała gospodarcze skutki wojny, która przyczyniła się do wzrostu produkcji tylko w gałęziach przemysłu pracujących na potrzeby armii, a spadku innych działów produkcji. Ogólny wskaźnik produkcji przemysłowej w 1920r. nie przekraczał poziomu z 1913 r. Wytop surówki obniżył się w latach wojny o ok. 60%, jej produkcja w 1921 r. spadła do poziomu sprzed 70 lat. Wytop stali zmalał do wysokości sprzed 25 lat, wydobycie węgla do poziomu sprzed 40 lat itp.

Kryzys przemysłowy wywołał poważne bezrobocie, a dane z 1921 r. wykazują, że ok. 17% robotników pozostawało wówczas bez pracy (w czerwcu 1921 r. nawet 21 %). Równocześnie realne zarobki ogółu robotników zmniejszyły się o 16% przy uwzględnieniu zasiłków dla bezrobotnych. I wojna światowa pozbawiła Anglię jej dawnych pozycji ekonomicznych, osłabiła jej dawne kontakty handlowe, doprowadzając do spadku eksportu. architektura wnętrz